طبیعتاً تمام 7-8 میلیارد انسان کره زمین، انگلیسی یا فرانسه یا اسپانیولی یا... نمی‌دونن، حتی توی همین ایران خودمون تمام 80 میلیون فارسی نمی‌دونن، بین انواع و اقسام هنرها هم همه افراد قادر به درک سبکای مختلف نقاشی و مجسمه‌سازی و... نیستن؛ تنها «چیزی» که همه انسانا قادر به فهمشن و باهاش ارتباط برقرار می‌کنن موسیقیه و بس؛ منظورم از موسیقی به معنای ترکیب ساز و آواز و شعر و اینا نیست، منظورم «خود» خالص موسیقیه، بدون شعر و دکلمه و آواز و بقیه مخلفاتش؛ بله ممکنه هر کسی از هر سبکی خوشش نیاد و نتونه ازش لذت ببره اما قطعاً یه آهنگی (حداقل) هست که دوسش داشته باشه و باهاش حال کنه؛ خیلی وقتا هم هست جز زبان موسیقی زبان دیگه‌ای قادر به بیان مفهوم نیست؛ حتی شما اگه توجه کنید، تمام ادیان و مذاهب توی مراسمای آیینی و عبادت‌هاشون، جملات و عبارات رو همراه با یه ریتم خاصی تلفظ می‌کنن، حالا یکی کم‌تر یکی بیش‌تر؛

همه اینا رو گفتم که دوباره برگردم به خط اول حرفام: تمام انسان‌ها موسیقی رو نه تنها به عنوان یه هنر بلکه به عنوان زبان مشترک می‌شناسن و می‌فهمنش؛ به قول یه بزرگی جایی که زبان عاجزه، موسیقی وارد می‌شه...

(امضا: یک عاشق موسیقی)