با عنایت به این جمله که «گل بی‌عیب خداست» و با عنایت‌تر (!) به این موضوع که هیچ مخلوقی از مخلوقات همون خدا بدون مرض نیست و باعنایت‌ترتر (!) به این بحث که نگارنده این سطور جزو مریض‌ترین بندگان خداوند تبارک و تعالی محسوب می‌شه، باید عارض شم خدمتتون که از جمله امراض بنده اصرار به گوش کردن آهنگای قدیمیه! فقط لیستی از آهنگایی که تقریباً هر روز یا هر یکی-دو روزی پلی می‌کنم رو داشته باشید با این توضیح که بدون هیچ ترتیب خاصی و فقط به شکلی که یادم اومده نوشته شدن:
  • «خدای آسمون‌ها» از مرحوم طوفان؛
  • «جان مریم» از مرحوم استاد محمد نوری؛
  • «مخلوق» و «غریب آشنا» و «طلاق» از گوگوش؛
  • «یار دبستانی من» از مرحوم فریدون فروغی و هم‌چنین نسخه‌ای که جمشید جم خونده؛
  • «پرنده» از استاد ایرج [حسین] خواجه‌امیری دوست‌داشتنی؛
  • «سپیده» یا همون «ایران ای سرای امید» و «مرغ سحر» از استاد محمدرضا شجریان؛
  • «مست چشمات» و «حریق سبز» از آقا ابی؛
  • آلبومای «برای دیدن تو» و «ارتش صلح» از هنگامه؛
  • آلبوم «فصل من» از هلن؛
  • «آخه دل من» و «خیال تو» از محسن یگانه؛
  • «کودکانه» یا همون «بوی عیدی» از مرحوم فرهاد مهراد؛
  • «به امید ایران» از یاس؛
  • «ماهی‌گیر» از مرحوم مازیار؛
  • «واویلا لیلی» از مرحوم نعمت‌الله آغاسی؛
  • «شب عشق» از مرحوم بانو هایده؛
  • «پردیس» از لیلا فروهر؛
  • «سنگ صبور» از محسن چاووشی؛
  • «مجنون لیلی» و «لحظه دیدار» از مازیار فلاحی؛
  • «مرگ تدریجی رویا» از رضا یزدانی؛
(اون جوری هم نگام نکنید!) :D