به تصویر بالا خوب نگاه کنید؛ این‌جا تهرانه، اوایل دهه 1340 شمسی؛ فرقش با تهران اواخر دهه 1390 شمسی چیه؟

  • آسمون آبی و هوای تمیز
  • قابل مشاهده بودن کوه‌ها
  • برف روی کوه‌ها
  • ترافیک روان
  • شهر نسبتاً آروم و کم‌هیاهو
  • دیده شدن رنگ در سطح شهر، خیابونا، ماشینا و...
  • درختای سرحال و سبز
و... پلاسکویی که بود اما امروز نیست؛ نه خودش، نه تجارتش، نه کسبه‌اش و نه آتش‌نشانانی که قربونی سیاست‌های اشتباه چندین و چند نسل از مدیران شهری شدن و در نهایت یک سال پیش، زیر آوار پلاسکو... برای همیشه خاطره شدن؛ روحشون شاد.

(این بود خلاصه‌ای از قصه دوست‌نداشتنیِ پایتختی به نام تهران)