این آقا که تصویرش رو می‌بینید، اریک اشمیت هستش، مدیر اجرایی هولدینگ «آلفابت» (شرکت مادرِ گوگل و تمام سرویس‌هاش) ، رئیس سابق هیئت مدیره گوگل، یکی از اعضای سابق هیئت مدیره اپل و از سهام‌دارانش؛ از روز اولی که شناختمش برام شخصیتی به شدت جذاب بود و اخبار و اتفاقات و حواشی‌اش رو هم‌پای مرحوم استیو جابز و آقا بیل گیتس و مارک زاکربرگ دوست‌داشتنی (موسس فیس‌بوک) دنبال می‌کردم؛ البته که کرم از خودش بود (!) که همیشه طوری خبرساز می‌شد که یکی از سلبریتی‌های پر سر و صدای تکنولوژی و یکی از محبوبین من بود؛ هرچند یه روزی استیو جابز (که برام محبوب‌ترین اسم بین این افراد بود) بابت آوردن بعضی ویژگی‌های انحصاری آی‌فون (مثل زوم دو انگشتی) به آندروید به اریک صراحتاً گفت «خائن» ولی حتی این هم دلیلی نبود که باعث بشه ازش بدم بیاد؛

چند روز پیش که شنیدم از ژانویه 2018 از سمت مدیریت اجرایی «آلفابت» استعفا می‌کنه، یکه خوردم؛ یه خرده تاریخ رو ورق زدم و حافظه خودم رو شخم زدم، دیدم جدی جدی خیلی ساله می‌شناسمش و حالا دیگه کارش به جایی رسیده که کم کم اسمش از بین تیترهای جذابم برای باز کردن و خوندن حذف می‌شه... راستش رو بگم بعد از شنیدن خبر استعفای بیل گیتس و مرگ جابز، این ناراحت‌کننده‌ترین خبر مربوط به تکنولوژی بود که می‌تونستم بشنوم... فقط می‌تونم براش آرزوی بهترین‌ها رو داشته باشم چون سرویس‌های متنوع گوگل و در رأسشون موتور جستجوی گوگل (که همه ما بهشون وابسته‌ایم) به شدت وام‌دار اریک اشمیته، شاید بتونم بگم هم‌اندازه «سرگئی برین» و «لری پیج» موسسین گوگل.

(تا همیشه دوستت دارم اریک جان، می‌دونم اون سفیدیِ روی موهات هم برف چند روز پیشه که روی سرت نشسته وگرنه تو هیچ وقت قرار نیست پیر بشی، هیچ وقت)