از بچگی یا دقیق‌تر بگم زمانی که با پدیده ریاضی و مقوله اعداد آشنا شدم با ۴ و ۶ مشکل داشتم؛ چه موقع نوشتن و چه موقع خوندن؛ یعنی جای یکی، اون یکی رو می‌نوشتم یا می‌خوندم؛ عجیبه، چون نه پشت سر همن و نه حتی ربطی به هم دارن، فقط اون قسمت نیم‌دایره اول جفتشون شبیه همه که همون هم برای ۴ صافه و یه کوهانی پشتش داره (!) و برای ۶ کجه!

بارها پیش اومده موقع شماره تلفن نوشتن یا خوندن (مخصوصاً شماره‌هایی که ۴ و ۶ زیاد دارن) یا جابه‌جا تحویل دادنِ کار به مشتری‌ای که شماره قبضش به ۴ یا ۶ ختم می‌شه و... حتی موردش رو داشتم زمانی که 16 ساله بودم چندین و چند بار سنم رو اشتباهاً 14 اعلام کردم!

شاید به نظرتون مسخره بیاد اما... برید خدا رو شکر کنید که اسیر سندرم ۴ و ۶ نیستید چون دقیقاً به همون میزانی که مسخره است، آزاردهنده هم هست.

(حداقل اگه 6 و 8 بود می‌گفتم یه ربطی به موسیقی داره و از تأثیرات اونه ولی خب نیست!)