پاییز اگه برای شماها فصل عاشقی و پادشاه فصل‌ها و فصل رنگ‌ها و... است، برای من فصلی سرشار از عطسه و حساسیت و فین فین کردن و سرماخوردگی‌های سنگینه اما... اگه فقط یک دلیل برای دوست داشتن پاییز هم‌اندازه بهارِ خودم داشته باشم، همینه که بیش‌تر از هر زمان دیگه‌ای گوش دادن به موسیقی و نوازندگی بهم می‌چسبه؛ اصلاً برام لذتی بالاتر از این وجود نداره که هدفون رو بچپونم توی گوشم و دست توی جیب (و اگه هوا سرد بود کلاه سویی‌شرت رو بکشم روی سرم) ، خیابونا رو با/بی هدف گز کنم و گز کنم و گز کنم... امیدوارم همه ثانیه‌های روزگارتون به زیبایی پاییز باشه ولی هیج وقت فصل دلتون، پاییزی نباشه.

(آغاز پاییز رو به همه متولدین این فصل تبریک میگم مخصوصاً استاد شجریان که سومین برگ سال با تولد ایشون شروع می‌شه)