این چه حکایتیه که هر کی تو ایران می‌خواد اسم برای شرکتش بذاره حتماً یه «گستر» یا مشتقاتش رو هم توش می‌زنه؟ درسته قانون نام‌گزینی برای شرکت‌ها به صورت چند کلمه‌ایه و اون برای خودش قصه جداگونه‌ایه (و اصلاً موضوع صحبت الانم نیست) اما خدا وکیلی هیچ کجای قانون نیومده که «گستر» و اهل و عیال (!) باید سر جهازی اسم شرکت باشن!

تصور کنید همچین قانونی تو خارجه هم بود؛ در این صورت اسامی دو تا از کمپانی‌های مطرح تکنولوژی این شکلی می‌شد:

اپل: «سیب گستران غرب اندیش کالیفرنیایی» موسسش هم مرحوم مغفور شادروان حاج استیون پل جابز معروف به حاجی جابز با مدیریت دکتر تیم کوک از خوبای بازاریابی دره سیلیکون!

 مایکروسافت: «پنجره سازان نرم گستر ردموندی اصل» (هیچ شعبه دیگری هم ندارد) که با دستان پر توان حاج بیل خانِ گیتس از خیرین مالاریا کُش و چهره ماندگار سال تأسیس گشت با مدیریت سید ساتیا نادلا معروف به حاجی هندی، از جوانان نمونه و نخبه در عرصه رایانش ابری!

(آخرین روز بهارتون به خوبی و خوشی)