آن ریاضی‌دان برجسته، آن فیزیک‌دان بی‌مثال، آن داننده علوم، آن علامه دهر زمانه، آن انیشتین ثانی، آن فیثاغورث معاصر، آن شاگرد الف مکتب‌خانه «شریف»، آن کاونده کتب، آن که هیچ کاتبی مثل وی نَبُوَد، آن تارنویس یا به قول فرنگیان وبلاگ‌نویس سرشناسِ لکن کم‌رنگ، آن سازنده و به سر انجام رساننده فرمول‌ها، آن به خنده‌اندازنده‌ی ریاضی‌فهمان و به ریسه‌اندازنده‌ی «ریاضی‌نَم‌ْفَهمانی» مانند مترسک الممالک، شیخنا و مریدنا، حضرت مستطاب آلبرت الملوک ابن سه عدد صحیح چهارده ابن بی‌نهایتِ کبیر، که خداوند عز و وجل نگهدارش بادا بادا مبارک بادا، ایشالا مبارکش بادا!

القصه فی‌الایام جاری مطلع گشتیم که حضرت آلبرت خان‌مان که الهی قربانش برویم و بر هم نگردیم، بعد از مدت‌ها غیبتی فراتر از کبری و بلکه «شاه کبرا» منت بر فرق سر سرزمین وبلاگستان نهاده و رخ نموده و ما و جمیع کلاغان بارگاهمان را به شدت و حدت خرسند و خشنود گرداندند، اصلاً نگوییم برایتان!

به مناسبت این اتفاق حسنه، خودمان و الباقی ساکنین مزرعه، در برابر قصر ایشان تحصن نموده و خواهان هر چه زودتر «به یوم» شدن تارگاهشان هستیم؛ باشد که سبب خیر گردد؛ وعده دیدار ما هر ساعت و دقیقه و ثانیه مقابل درب اصلی!

(همه یک دل و یک صدا: آلبرت باید پست بذاره، آلبرت اگه پست نذاره، از فرمولاش می‌ترسه! قار قار قار!)