کاش جای تبریکای کلیشه‌ای و دست‌بوسی‌های نمایشی و کادوهای تهیه شده با پول خودشون، فقط قدر پدرامون رو بدونیم؛ واقعی و از ته دل هم قدر بدونیم و عاشقانه دوستشون داشته باشیم و نه فقط ظاهری و لفظی؛ عزیزی که همیشه در سکوت کامل و بدون هیچ چشم‌داشت و هیاهویی، زیر بار زندگی پیر شد تا نذاره خانواده‌اش سختی بکشن؛ روز همه پدرا و مَردای مَرد، مبارک؛ امروز رو به همه مادرا و برادرا و خواهرایی که در حق عزیزانشون پدری کردن هم باید تبریک بگیم؛ روح تمام پدرانِ درگذشته هم شاد.

(اون داستانِ لو دهنده رو هم پنج‌شنبه همین هفته تقدیم می‌کنم)