به دلایلی که «فعلاً» تمایلی به توضیح دادنشون ندارم (و طبیعیه که انتظار داشته باشم شما هم در موردشون سوال نپرسید) دیگه قرار نبود بنویسم، نوشتنم محدود شد به چند تا کامنت خصوصی و پست مهمان برای دوستانم، از یه مقطعی به بعد تصمیم‌ام تغییر کرد و قرار شد بنویسم اما قرار نبود در زمان نزدیکی این اتفاق رخ بده ولی امروز _اولین روزِ یازدهمین ماهِ سال_ استارت «تازه‌ای» می‌زنم، این تأکیدم روی عبارت «تازه» به خاطر تغییراتی هستش که قراره اِعمال بشه و امیدوارم منجر به تازگی هم بشه؛ به خاطر سرباز بودنم قطعاً مثل سابق به صورت منظم نمی‌تونم آپدیت کنم و جواب نظرات رو بدم و به وبلاگاتون هم سر بزنم که پیشاپیش بابت این موضوع عذرخواهی می‌کنم؛ البته زیاد هم طول نمی‌کشه، تا اواخر بهمن برنامه‌ام دست خودم نیست، بعد از اون هست، خوب هم هست! الهی به امید تو... .

(درگذشت سرکار خانم دنیا فنی‌زاده که خالق بخش پررنگی از خاطرات کودکی نسل ما بودن و هم‌چنین حادثه دیدگان تراژدی پلاسکو رو به بازماندگان‌شون تسلیت میگم؛ اولی با تأخیر و دومی هم متأسفانه خبر روز...)