جناب واعظیِ وزیرِ ارتباطات فرمودن: «سیستم پرداخت موبایلی جایگزین کارت‌های بانکی می‌شود»؛ خیلی هم عالی! فقط قربون اون قدت، حالا که می‌خواهید این حرکت رو هم‌گام با جهان تو ایران راه‌اندازی کنید قبلش چند مورد رو برای دوستان نهادینه کنید: دم دست مشتری گذاشتن دستگاه کارت‌خوان (P.O.S) تا مجبور نشیم رمزمون رو جلوی شونصد نفر جار بزنیم، تو صف عابربانک سرک نکشیدن تا ببینین جلویی داره چی کار می‌کنه و امثالهم؛

مردی که با زنش سر حضانت بچه دعوا داشته، به پسرش (برایان) خون آلوده به HIV تزریق می‌کنه؛ راستش تا قبل از خوندن این متن تصورم از احمق‌ترین موجود هستی اونی بود که چون دختری رو بهش نمیدن به صورتش اسید می‌پاشه اما حالا و با این اوصاف تندیس زرین «مایه ننگ بشریت» رو به پدر برایان تقدیم می‌کنم؛ فقط امیدوارم بالاتر از سیاهی رنگی نباشه وگرنه خدا می‌دونه قراره برنده بعدی این عنوان کدوم بی‌شعوری و با چه حجم حماقتی باشه؛

وقتی می‌خواهی دست به یه کار تازه‌ای بزنی و حرکت جدیدی رو شروع کنی، سه تا مرحله داره: تصمیم گرفتن، انجام دادنش و به سرانجام رسوندنش؛ که من الان دقیقاً سر مرز مرحله اول و دوم قرار گرفتم یعنی تصمیم گرفتم اما هنوز انجامش ندادم، یه دوره برزخی خاصی رو تو این روزا می‌گذرونم که هم دلم می‌خواد خیلی کارا بکنم و هم دست و دلم به هیچ کاری نمیره! خلاصه که اوضاع داغونی دارم.

(عنوان مطلب بخشی از ترانه امیر جمشیدی به نام «بدون تو هیچم» با صدای رضا یزدانی بود)