بعضی وقتا یه حرفی می‌خواهی بزنی اما نمیگی، نه که نخواهی، نمی‌تونی که بگی؛ از نگفتنش هم حناق می‌گیری ولی اگه بگی دومینو وار اتفاقات بدی رخ میده؛ چیزایی یا شاید هم افرادی که خیلی برات قیمتی و عزیزن رو از دست میدی؛ اینا ترسای الکی نیستن، واقعیت همینه که اگه گفته بشن خودت رو تا ابد محروم می‌کنی از حسای خوبی که یک عمر برای به دست آوردنشون جنگیدی و هزینه دادی و زخمی شدی... اگه متوجه موضوع نشدید بهتون حق میدم، اما برداشت ازش صددرصد آزاده با این توضیح که این مطلب صرفاً محض نمردن نوشته شده و ارزش دیگه‌ای نداره.

(امان از این حرفای ممنوعه، امان...)