(طرح: شاهین صادقی با تشکر از پیشنهاد آقاگل)

نمی‌دونم باید بابت مدال‌های رنگارنگی که ورزشکارامون دیروز و امروز کسب کردن تبریک بگم و برای تیم ملی والیبال نشسته‌مون آرزوی موفقیت کنم یا از دست دادن یه وطن‌پرست رو تسلیت بگم؟ وطن‌پرستی که پاش رو در جنگ برای کشورش از دست داد و دیروز هم وقتی با دوچرخه‌اش برای بالا بردن اسم ایران رکاب می‌زد (می‌جنگید) دچار سانحه شد و در نهایت هم از دنیا رفت؛ اسم بهمن گلبارنژاد عزیز بدون این‌که به خط پایان برسه برای همیشه در تاریخ می‌مونه، چون تا وقتی که بود، خودش رو وقف عشقش کرده بود؛ روحش شاد.

(تازگیا یه فایلِ جنگ‌طلبانه‌ای تو فضای مجازی منتشر شده که امروز قصد نواختن اون رو داشتم اما به خاطر این حادثه تلخ موکولش می‌کنم به فردا)