وضعیت معیشت و اقتصاد خوب نیست که نیست، رکود و تورم هست که هست، هیچ کسی از شرایط موجود راضی نیست که نیست، اما این دلیل نمی‌شه کودکان (دوباره این کلمه رو با تأکید بیش‌تری بخونید: کودکان) معصومی که هیچ گناهی نکردن قربونی این شرایط بشن؛ به این هم کار ندارم که کمک کردن به آینده‌سازان کشورمون در اصل وظیفه کیه چون الان همه اینا رو گفتم که از شما دوستای خوبم دعوت کنم یه کاری به ظاهر کوچیک (برای ما) و بسیار بزرگ برای این کودکان بی‌گناه انجام بدید؛ خرجش هم وسط هزینه‌های سرسام‌آور این روزگار واقعاً ناچیزه و گم می‌شه: فقط 17000 تومان ناقابل!

عمو کامیار رو که می‌شناسید؟ جزو مردان نیک روزگاره و یکی از قابل اعتمادترین رفقایی که می‌شناسم؛ همه این برنامه‌ها زیر سر ایشون و دوستاشه؛ اسم گروهشون رو هم «گروه خیریه رز» گذاشتن؛ یه سری ماگ طراحی کردن، با کیفیت عالی و طراحی شیک و تو دل برو، همه هزینه‌ای که دریافت می‌شه هم قراره خرج درمان، تغذیه، بهداشت، تحصیل، پوشاک، سرپناه و تفریح کودکانی بشه که بی‌سرپرست، یتیم یا با توان مالی کم هستن؛ اطلاعات بیش‌تر می‌خواهید؟ همه راه‌های ارتباطی حاضر و آماده است:

(راه دوری نمیره، همه ما هم‌وطنیم و از یه خون با یه رگ و ریشه‌ایم، پس بیایید همگی آستین بالا بزنیم و قدمی به ظاهر کوچیک اما با نتیجه‌ای بزرگ برداریم، به امید روزی که همه کودکان ایرانی بتونن کودکی کنن)