دوست خوبمون مثلاً کارمند صداوسیماست، یعنی تنها رسانه گروهی رسمی کشور، طبیعتاً انتظار مقابله با شایعه ازش میره و نه شایعه پراکنی! اونم شایعه‌ای در حد اعلام خبر مرگ یکی از همکاران خودش یعنی احسان علیخانی؛ همین دوست خوبمون از هر 10 تا کلمه‌ای که طی اون برنامه می‌گفت، 12 تاش این بود که «مطمئن نیستم...» ولی بازم شایعه رو تکرار می‌کرد!

خب، گل من! تو که خودت میگی مطمئن نیستی، خیر سرت هم که برنامه‌ات زنده است و پربیننده هم هست و چند میلیون نفر هم که دارن تماشات می‌کنن، نمیگی ممکنه خانواده خود احسان یا اصلاً خودش همون لحظه دارن تماشا می‌کنن؟ فکر نکردی خبر مرگ یه جوان چقدر برای عزیزانش تلخه؟ مطمئن هم که نبودی، اصلاً چرا گفتی؟ حالا که به خیر گذشت اما اگه بلایی سر مادر پیرش می‌اومد، شب می‌تونستی بخوابی؟

از همه اینا گذشته، فرض بگیریم واقعاً هم اتفاق بدی افتاده بود و تأیید هم شده بود، بازم به ایشون ربطی نداشت بخواد وسط گزارش مسابقات المپیک، همچین خبری رو منتشر کنه! دوست عزیزم، شما مگه گوینده خبری؟ شما مگه محمدرضا حیاتی‌ای؟ به جان مترسک، مترسک رو کفن کردی، باور کن دارم جدی میگم، حرفی نمی‌زدی کسی نمی‌گفت قدرت تکلم نداری! یعنی بین کل آموزش‌ها و کلاسایی که برای مجری‌ها و گزارشگرا برگزار می‌کنن، این اصل ساده رو بهشون یاد نمیدن توی چیزی که بهشون مربوط نیست، دخالت نکنن؟!

(لازمه ذکر کنم که حرف زدن بلد نیستی، حرف نزدن که دیگه بلدی ایشالا؟) :|