کاری به بحثای سیاسی ندارم چون قبای سیاست زیادی به تنم گشاده اما نمی‌دونم چرا از همون اولی که رجب طیب اردوغان وارد ساختار حکومت ترکیه شد، بهش نگاه مثبتی نداشتم و البته به دفعات بابت موضع‌گیری‌هایی که در قبال ایران و حتی هم‌وطنان خودش داشت، این حس منفی‌ام تشدید هم شد ولی هر چقدر هم که چشم دیدنش رو نداشته باشم و از عالم سیاست هم دور باشم باز با همه اشکال خشونت، به خصوص خشونت ارتش که به کودتا منتهی بشه مخالفم و معتقدم حتی تغییر بدترین سیاست‌مدارها هم نباید با کودتا انجام بشه چون تجربه ثابت کرده دولت کودتا از دولت قبلش هم بدتر می‌شه و در ضمن ترکیه به خاطر مرز زیادی که با ما داره و همین طوری هم انواع و اقسام روانی‌های افراطی محاصره‌مون کردن، اگه تغییرات ناگهانی امنیت کلی‌اش رو مخدوش کنه، دودش به چشم ما هم میره و این به هیچ عنوان خوب نیست؛ امیدوارم هر چی زودتر ثبات به همسایه‌مون برگرده، نه به خاطر اردوغان یا هر شخص دیگه‌ای، بلکه به خاطر امنیت مملکت خودمون.

(همین دیشب داشتم مقاله‌ای راجع به کودتای 28 مرداد می‌خوندم، صبح بیدار شدم دیدم ترکیه کودتا شده! حالا هم می‌ترسم برم مطلبی که راجع به جنگ جهانی پیدا کردم رو بخونم!)