استادی داشتیم1 تعریف می‌کرد سال‌ها پیش توی فرانسه، مجازات «کیف قاپی» اعدام با گیوتین بود، یعنی شدیدترین شکل مجازات؛ تا یه مدتی جواب داد و آمارش کاهش پیدا کرد اما از یه جایی به بعد قبح گردن زدن، ریخت و دوباره رونق پیدا کرد تا جایی که تعداد دفعات ارتکاب این جرم از قبلش هم بیش‌تر شد؛ تحقیق کردن، دیدن اغلب موارد تازه دقیقاً زمان اعدام نفر قبلی بوده که وقتی همه مردم شهر جمع شده بودن برای تماشای مراسم، در عین تماشای عاقبت کارشون، کیف دیگری رو هم می‌قاپیدن و نهایتاً با تغییراتی که توی سیستم آموزشی و قضایی اعمال کردن آمارش کم شد و در همین مسیر، اون مجازات سنگین رو هم حذف کردن تا حرمت گناه هم‌چنان حفظ بشه؛

چند سال پیش توی ایران خودمون هم مقرر کردن که فقط صرف ایجاد رعب و وحشت با سلاح (گرم یا سرد) اشد مجازات یعنی اعدام رو در پی داره؛ تقریباً همون زمان هم قانونی وضع شد که حمل مواد مخدر در صورتی که بیش‌تر از 30 گرم باشه، سزاش قصاص نفسه؛ دقیقاً هم همون اتفاقات فرانسه تکرار شد؛ یه مدت میزان این جرائم کم شد ولی مجدداً افزایش پیدا کرد و نتیجه‌اش رکوردشکنی کشور در زمینه اعدام نسبت به جمعیت شد؛ حالا در گذریم که 30 با 31 گرم فرقش فقط چند تا دونه ماده مخدره (معمولاً هم به شکل پودره) که همون میزان مختصر تعیین کننده حیات یا ممات یه انسانه؛ انسانی که ممکنه حتی قاچاقچی هم نباشه و فقط یه مصرف کننده (بیمار) باشه؛ و یا ماجراهای اسیدپاشی که پارسال پیش اومد و خیلیا معتقد بودن اون اشخاص باید اعدام بشن اما نهایتاً توی برزخ قانونی‌اش موند تا کمافی‌السابق به همون میزان خسارتی که وارد شده، مقابله به مثل شده و همون قدر اسید روی خودش ریخته بشه که درباره نحوه اجراش هم بحث و اختلاف نظر فراتر از حوصله این متنه و اصلاً موضوع صحبت ما هم نیست؛

همه اینا رو گفتم برسم به این‌جا که اگه پدیده‌ای تحت عنوان معضل یا جرم یا گناه یا عمل ناشایست یا هر اسم دیگه‌ای توی جامعه رواج پیدا کرده یا در حال ترویجه، هر چقدر هم که باعث بروز احساسات منفی و حتی ناامنی شده باشه، نباید شتاب‌زده و بدون بررسی جامع باهاش برخورد کرد و وقتی همه جوانب مسأله بررسی شد و مورد ارزیابی قرار گرفت، برخوردی سنجیده صورت بگیره که ترجیع‌بند تمام این اقدامات هم ریشه‌یابی و اقدام فرهنگی و اِعمال مجازاتی به مراتب عمیق‌تر و مفیدتر هستش تا عین علف هرز از ریشه کنده بشه وگرنه فقط صرف اعدام، پاک کردن صورت مسأله است، مثل جوش صورت که اگه جای درمان شدن فقط ترکونده بشه، زیاد و زیادتر می‌شه و پوست رو داغون می‌کنه.

1. روایت تاریخی‌اش رو از اینترنت پیدا نکردم که دقیقاً چه سال‌هایی بوده و صرفاً به نقل قول کلام استادم بسنده کردم.

(شدت مجازات، عامل بازدارنده مناسبی نیست و باید فکر اساسی‌تری بشه)