بالاخره هر کسی یه سری امراض داره، منم خب طبیعتاً مستثنا نیستم و پیرو همین موضوع از جمله مرضام اینه که بدون هیچ دلیلی و کاملاً الکی‌وار اکانتی که توی جاهای مختلف دارم رو یهو می‌زنم شیفت+دیلیت می‌کنم؛ توجه کنید که دی‌اکتیو نمی‌کنم، کلهم می‌زنم با خاک یکیش می‌کنم، الفاتحه! القصه چند ماه پیش زدم اکانت توییترمو پاک کردم که بعداً پشیمون شدم اما اون موقع که خواستم دوباره ثبت‌نام کنم شماره تلفن می‌خواست ولی توی اون برهه زمانی جناب توییتر پیش‌شماره 0098 (ایران) رو قبول نمی‌کرد و همین جوری گذشت تا چندی پیش که شد که بشه (!) و مجدد عضوش شدم اما معضل اصلی تازه اون موقع مشخص شد که توی اکانت قبلیم نزدیک به 500 نفر رو دنبال (فالو) می‌کردم و تا الان تقریباً نصفشون رو دوباره تونستم پیدا کنم و بقیه‌شون رو حتی اسماشونم یادم نیست و اتفاقاً جزو بهترینا هم بودن؛ آخه من توییتر رو به چشم یه مرکز خبری مردمی نگاه می‌کنم و مثل سرویسای مشابهش یه شبکه اجتماعی حسابش نمی‌کنم و اون دورانی که نداشتمش تازه قدرشو دونستم؛ اینم از مرض بی‌مزه بنده!

(تنها باری که این حرکتو زدم و پشیمون نشدم در مورد اپلیکیشن «لاین» بود که جداً خوشحالم از این موضوع!) :D