(اسم عکاسش رو پیدا نکردم)

این نامه رو تنها باید بخونه، ببخش اگه پاره و غرق خونه

این نامه آخرمه عزیزم، تولد دخترمه عزیزم

براش یه هدیه کوچیک خریدم، دلم می‌خواست الان اونو می‌دیدم

لیلا به دخترم بگو که باباش، رفتش که اون راحت بخوابه چشماش

رفتش که اون یه وقت دلش نلرزه، نپره از خواب خوشش یه لحظه

لیلا لیلا

فرقی نداره پیرو چه طرز فکری و مرام و مسلکی باشی، حتی مهم نیست که پیرو چه دین و آیینی باشی، همین که ایرانی باشی دلیل کافی جهت احترام قائل شدن برای شهدای عزیزمون رو داری؛ عزیزای دلی که رفتن تا ما الان کنار هم زیر سایه آرامش و امنیت مناسبی زندگی کنیم و امروز که «روز بزرگداشت شهدا» نام‌گذاری شده بهونه خوبیه تا شب عید و وسط این همه کار و مشغله‌هایی که داریم، ادای احترامی داشته باشیم خدمت شهدا و جانبازان و آزادگان‌مون و البته خانواده‌هاشون که بودن و نبودن عزیزان‌شون رو صبوری کردن... .

(تیتر و شعر ابتدای مطلب هم بخشی از ترانه «لیلا»ی یاحا کاشانی با صدای مازیار فلاحی بود)