حدود یک ماه پیش بود، دقیق‌تر بگم یه ماه و یه روز پیش بود که از شما کمک خواستم برای تهیه کادو بهم مشورت بدید و لطف هم کردین و برام کلی گزینه روی میز گذاشتید!

از لحاظ آماری بیش‌ترین حجم پیشنهادات برای کتاب بود و در درجه بعدی ماگ و امثال ماگ بود؛ رفتم کتاب بخرم، هر چی به مغز مبارکم فشار آوردم که چه کتابی ممکنه دوست داشته باشن و در عین دوست داشتن مطالعه نکرده باشن و اگه بهشون کادو داده بشه حس خوندنش رو داشته باشن، به نتیجه‌ای نرسیدم؛

توی گزینه‌های بعدی هم به ماگ و قاب موبایل و چیزای این تیپی فکر کردم اما دیدم باز با روحیه «خاص‌طلبی» من سازگاری ندارن، چون احتمال دادم خیلیا ممکنه همچین هدایایی رو بدن، پس اونم مثل گزینه قبلی «فعلاً» رفت روی نیمکت ذخیره‌ها، تا بعد!

به هر مدل عملیات ژانگولری (!) که فکرشو بکنید فکر کردم اما بی‌فایده بود تا این‌که توجهم به عکس جلب شد؛ چند تا از عزیزان هم ایده‌اش رو داده بودن اما عکس درست و حسابی‌ای ازشون نداشتم که جای مانور داشته باشم ولی یه دفعه عین «ایکیوسان» جفت انگشتای اشارم رو بردم بالای سرم و کنسرت تلق-تولوق (!) راه انداختم و یه دونه لامپ اون انتهای ذهنم، «دینگ‌دینگ»کنان روشن شد که خب چرا خودم یه چیزی نسازم؟

القصه از اون‌جایی که ایشون استاد گیتارم هستن، یه طرح انتزاعی به سرم زد که ترکیبی از شمایل گیتار و یه نوشته‌ای باشه؛ چند تا ایده داشتم که همه‌شون از دست خودم بر می‌اومد جز یکی‌شون که اون رو از دوست عزیزی خواهش کردم انجامش بده که منت سر بنده گذاشت و قبول کرد ولی به خاطر مشغله‌های زندگی تحویلش به تأخیر افتاد و منم از بین طرحای موجودی که داشتم یکی رو انتخاب کردم و یه هفته‌ای هم روی متنش زمان گذاشتم و نهایتاً کار نهایی رو چاپ کردم و زدم توی تخته شاسی (که بعضیا بهش میگن بوم) و کادوپیچ شده، آماده روز موعود شد!

روز تولدشون هم امروز بود، خوشبختانه کلاس خودم هم امروز بود؛ طبیعتاً مثل همیشه اول کلاس گفتن که «مترسک، بزن ببینیم چی آوردی برامون» اما من همون لحظه دست کردم توی کیفم و کادوشون رو بهشون تقدیم کردم؛ می‌تونم ادعا کنم هیچ وقت به عمرم ندیده بودم کسی از روی ذوق‌زدگی چشمش این مدلی و به این درخشندگی، برق بزنه! چند ثانیه که خب خوشحال بودن و طبیعتاً گفتن که «مرسی به یادم بودی» و اینا ولی وقتی یه خورده احساسات‌شون فروکش کرد پرسیدن «از کجا یادت بود؟» که منم گفتم: «استاد، مگه می‌شه یادم نمونه»؟!

(کم‌ترین کاری بود که می‌تونستم انجام بدم، جواب خوبی رو باید با خوبی داد... از همه‌تونم ممنونم بابت پیشنهادای خوبی که دادین، دمتون گرم)