مطلع گشتیم آکتور توانا و دانا و باسوات و بامعلومات و همه فن حریف و آن چنانی و معشوق جَک در «تایتانیک» و شهره آفاق و «سلبریتی» ممالک غربی و شرقی و وسطی، شیخنا و مریدنا سرکار عِلیه، «کیت وینسلت» بانوی 40 ساله که بسیار هم خوب مانده‌اند و بچه ناف ولایت «برکشیر» از توابع آن جزیره انگلستان‌نام می‌باشند، هدیه‌ای بس ارجمند به قولی فرنگیان «گلدن گلوب» را تحت عنوان آکتور مکمل زن، دشت همی کرده و می‌بایستی تبریکات همایونی‌مان را به نمایندگی از دولت فخیمه «مزرعه» و اهالی‌اش به ایشان پیشکش نماییم؛ باشد که منشأ خیر و برکت گردد و آن مردک طلایی و دراز که بدان «اسکار» گویند را نیز به چنگ آورند؛ فقط بالاغیرتاً شیرینی ما فراموش‌تان نگردد، ای بانوی دهه هفتادی از نوع میلادی‌اش؛

اما جمیع این سخنان موجب آن نیستند که جناب «دنی بویل» را طوری چپ چپ ننگریم که در برابر عظمت نگاه نافذمان، کرک و پرش نریزد؛ اوستا جان، آن ماسماسک روی صورتت را صاف کن و خوب در جفت چشمان باابهت ما دقیق شو، سر خلوتت را هم بالا بگیر؛ و اعتراف کن خداوکیلی، این تن بمیرد، به جان مترسک الممالک، پیش خودت به چه اندیشیدی که جناب «مایکل فسبندر» را برای ایفای نقش مرحوم و مغفور و شادروان استیون پاول جابز (علیه الرحمه) برگزیدندی؟ حداقل محاسنی چند بر چهره ایشان می‌کاشتی، نیمچه شباهتکی یافت می‌شد اما بدون آن... نوچ برادر، نوچ؛ اگر آن گونه حساب کنید که بنده حقیر مناسب‌تر همی بودم؛ مِن‌باب اعتماد به سقف فزاینده «مایکی» جان هم هیچ نگویم که ناگفته پیداست آن چه لازم است گفته شود؛ عنایت بفرمایید و آگهی بسیار ساده‌انگارانه یا به قول خارجکیان «مینیمالیستی» فیلم کذایی را مشاهده نمایید:

(دستور دادیم به مناسبت این «گلدن گلوب» فرخنده، تعدادی از کلاغان بارگاه مانور افتخاری داشته باشند)