آیا به دنبال یک رابطه خوب و حسنه با همسر یا پارتنر یا دوست دختر/پسر خود هستید؟

آیا از این‌که دائماً با یکدیگر در حال دعوای فرسایشی و بی‌حاصل هستید، رنج می‌برید؟

آیا مخاطب خویش را دوست داشته اما عین آن بزرگوار در گِل گیر کرده‌اید؟

آیا جزو آن دسته از افراد هستید که دقیقاً نمی‌دانید خود و یا شریک زندگی/رابطه‌تان چه مشکلی دارید/دارد؟

ما (خودمو چند نفر حساب کردم!) بایکوت نمودن اطرافیان را به شما توصیه می‌نماییم، بدین صورت که هیچ جنبنده‌ای (حتی حیوان خانگی خود!) را هم در جریان جزئیات مسائل قرار ندهید و فقط در حد «ما با همیم، خیلی حالمون خوبه، آی لاو یو پی‌ام‌سی» آن هم به افراد خاص، اطلاع‌رسانی کنید و اگر هم کسی خواست پایش را از گلیمش درازتر بنماید با پشت دست چنان بر دهان نامبارکش بکوبید که همین فردا مراسم تشییع جنازه‌اش با شکوه هر چه تمام‌تر برگزار گردد، ضمناً مجلس زنانه نیز در همان مکان منعقد می‌گردد! خشن هم همسایه‌تونه :|

البته مشورت با افراد برگزیده (که تعدادشان بین یک تا سه نفر و نصفی در نوسان است) فقط در حد نظرخواهی جایز است و وی هم اگر کلام بی‌مورد و دخالت‌آمیزی بر زبان جاری ساخت، گزاره پایانی پاراگراف قبلی راه‌کاری بسیار عقلانی و منطقی و دموکراتیکی است!

(عشق‌هاتان جاودان، روابط‌تان ماندگار و چشم حسودان‌تان کور باد)