بابای بارون، عالی‌جناب احساس، مهندس مازیار فلاحی دوست‌داشتنی، سلام!

رُک میگم، این روزا بیش‌تر از هر وقت دیگه‌ای دوستت دارم،

اندازه موهای سرت آهنگاتو گوش میدم،

به پیچش موهات قسم هیچ وقتی اندازه الان از خیس شدن زیر بارون پاییزی لذت نبردم،

اعتراف می‌کنم به عشق این‌که یه روزی بتونم ترانه «دروغه» رو بزنم گیتاریست شدم،

باید اذعان کنم که تا عمر دارم مدیونتم چون توی سخت‌ترین روزای زندگیم تنها پناه و تکیه‌گاهم صدا و شعرت بود،

برای خیلیا عجیبه اما اینو بدون که در درجه اول شیفته شخصیتت هستم و بعداً موسیقیت،

به قول خودت «من عاشق ماه هفتم سالم» چون تو و عزیزترین شخص زندگیم جفتتون متولد ماه مهر هستید،

و باید بگم مرسی که به دنیا اومدی و شاعر «مترسک» و راوی زندگی واقعی من شدی،

منم مثل تموم هوادارات میگم: «عاشقانه‌ها را پایانی نیست، چون خالق آن‌ها تویی»...