دیشب جاتون خالی با یکی از رفقای جان رفته بودیم فست‌فود بخوریم تا شانس ابتلای به سرطان‌مون رو افزایش بدیم (!) و اینم بگم که یه رستورانی بود در حد بقیه، یعنی معمولی بود، غذاشم خیلی خفن نبود اما خوب بود، دستشون درد نکنه اما موقعی که رفتیم داخل، تمام پرسنل رستوران (صندوقدار و گارسون و...) بلند شدن و خوش‌آمدگویی کردن، بعد از این‌که سفارش‌مونم آوردن هر 20-30 دقیقه‌ای چک می‌کردن که چیزی کم و کسر نداشته باشیم، موقع رفتن هم اومدیم بریم یکی‌شون پرید در رو باز کرد و کلی تحویل گرفت که ایشالا شب خوبی رو گذرونده باشید و به امید دیدار مجدد شما و این صحبتا! همچین حرکتی رو توی رستورانای خیلی شیک که فاکتورای پُرصفر جلوت می‌ذارن و هتلای 5 ستاره که کیا و بیایی برای خودشون دارن به ندرت می‌بینیم به خاطر همین اصلاً توقع این رفتار سنگین رو اونم از یه فست‌فود ساده با یه غذای متوسط نداشتم، اولش شوک شدم و بعدشم حس خیلی خوبی بهم داد و بعد از مدت‌ها یه خاطره خوب شکمی (!) برام ساخته شد.

(خدایی یه لحظه فکر کردم سفیری، وزیری، چیزی شدم و خودم در جریان نیستم!)