در مجموع اصرار چندانی به کادو دادن ندارم و این موضوع در مورد خودم هم صادقه و اگه کسی سر یه مناسبتی (تولد، موفقیت تحصیلی و...) بهم کادو نده اهمیت خاصی برام نداره و همین که یادم بوده و تبریک گفته و توی خوشحالیم شریک شده کافیه و همه هم این موضوع رو می‌دونن و خدا رو شکر مسأله‌ای تا الان به وجود نیومده؛ اما بعضی افراد و بعضی مناسبتا هستن که اصلاً راه نداره کادو براشون تهیه نشه اما خب چون زیاد اهلش نیستم و به فرض هم کادویی بدم بعداً توی نخش نمیرم که مخاطبم ازش خوشش اومده یا نیومده یا استفاده می‌کنه یا نمی‌کنه و الی آخر؛ اما اخیراً دو مورد کادویی داشتم که هر دو نفرشون از کادوشون خوششون اومد و اتفاقاً توی مهمونیا و مراسمای خفن (مثل عروسی و تولدای از ما بهترون (!) و...) ازش بهره می‌برن و این‌جا بود که بنده از شدت خوشی، کله‌قند (!) توی دلم آب شد! خلاصه بگم به خودم امیدوار شدم! :))

(یه دوستی داشتیم اسم خانومش «هدیه» بود صداش می‌کرد «کادو»!)